Do jakiego sądu?

/ 20.12.2012
MONOGRAFIA 36 9 2006 36

Czy roszczenia o mobbing powinno się kierować do sądu pracy, czy do sądu cywilnego? Czy można pozwać także pracownika, który mobbing stosował?

Z art. 943 kp, który definiuje mobbing, wynika, że pracownik, u którego wywołał on rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Jest to roszczenie pracownika przeciwko pracodawcy wynikające ze stosunku pracy, właściwy do rozpoznania sprawy będzie zatem sąd pracy.

Sąd cywilny

Do sądu cywilnego można natomiast skierować roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia za krzywdę spowodowaną naruszeniem dóbr osobistych. Między tym roszczeniem a roszczeniem z tytułu mobbingu istnieje zasadnicza różnica. W przeciwieństwie do mobbingu, który z założenia ma mieć charakter uporczywego i długotrwałego nękania lub zastraszania pracownika, naruszenie dóbr osobistych może wynikać z zachowania incydentalnego, nawet krótkotrwałego ? np. jednorazowej, publicznej obrazy w gronie współpracowników. Ponadto dla dochodzenia roszczeń z powodu mobbingu wymagane jest, aby pracownik wykazał, iż doznał z tego powodu rozstroju zdrowia (w praktyce konieczne będzie zaświadczenie lekarskie). Roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych można dochodzić niezależnie od tego, czy rozstrój zdrowia nastąpił. Wreszcie roszczenie z powodu mobbingu może być skierowane wyłącznie przeciwko pracodawcy (firmie, jednostce organizacyjnej). Natomiast zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych można domagać się zarówno od pracodawcy, jak i od osoby fizycznej (kierownika, dyrektora, prezesa, współpracownika, który naruszył nasze dobra osobiste swoim zachowaniem). Wadą postępowania cywilnego jest jego przewlekłość oraz brak ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych (które ? z pewnymi wyjątkami ? jest zasadą w postępowaniu z zakresu prawa pracy). Można jednak ubiegać się o zwolnienie od tych kosztów (Jaszewski M., ?Za mobbing ? do jakiego sądu??, Tygodnik Solidarność 17/05).

Procedura

Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego (kpc), powództwo w sprawach z zakresu prawa pracy może być wytoczone przez sąd:

? właściwości ogólnej pozwanego, czyli przez sąd właściwy ze względu na siedzibę pracodawcy, antymobbingowej gdy pracodawca jest osobą fizyczną, przez sąd właściwy ze względu na jego miejsce zamieszkania;

? w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana;

? w którego okręgu znajduje się zakład pracy.

Do orzekania w sprawach mobbingu właściwy rzeczowo jest sąd okręgowy.

Pracownik, dochodząc roszczeń z zakresu prawa pracy, nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych. Jeśli działa on bez adwokata bądź radcy prawnego, może zgłosić swoje powództwo ustnie do protokołu we właściwym sądzie. W ten sam sposób może zgłaszać treść środków odwoławczych i innych pism procesowych.

Inaczej niż w postępowaniu ogólnym sąd wzywa do uzupełniania pozwu tylko wtedy, jeżeli jego braki nie dadzą się usunąć w postępowaniu sądowym.

Pozew powinien zawierać:

? oznaczenie sądu, do którego jest skierowany, imię i nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

? wskazanie rodzaju pisma ? w tym przypadku jest to pozew;

? osnowę wniosku wraz z dowodami uzasadniającymi podane okoliczności;

? podpis powoda albo jego przedstawiciela ustawowego bądź też pełnomocnika;

? wymienienie załączników;

? jeżeli pozew wnosi pełnomocnik, należy dołączyć również akt pełnomocnictwa;

? dokładnie określone żądanie;

? przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie.

Apelacja i egzekucja

Sąd, zasądzając należność pracownika, z urzędu nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności, acz tylko w części nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia. W przypadku wniesienia apelacji, gdy sąd II instancji (sąd apelacyjny) zasądził świadczenie na rzecz pracownika lub oddalił apelację zakładu pracy, wyrok podlega natychmiastowemu wykonaniu w całości. Sąd II instancji nadaje z urzędu takiemu wyrokowi klauzulę wykonalności i wyrok zaopatrzony klauzulą wydaje uprawnionemu. W pierwszej ze wskazanych sytuacji, gdy pragniemy rozpocząć egzekucję całej zasądzonej kwoty oraz w przypadku gdy wyrok, od którego nie wniesiono środków odwoławczych, uprawomocnił się, aby nadać mu klauzulę wykonalności, należy o to wystąpić do sądu.

Jeżeli pracodawca nie zaspokoi zasądzonych wyrokiem należności, należy wezwać go do zapłaty poprzez wysłanie pisma, w którym trzeba także wskazać ostateczny termin spełnienia świadczenia z ostrzeżeniem, iż w razie niewykonania świadczenia pracownik wystąpi na drogę postępowania egzekucyjnego (Koralewski M., ?ABC??. 66.249.93.104/search.

Podziel się!

Aby dodać komentarz, zaloguj się.