Wybór Domu Pomocy Społecznej

Autor: Dominik Krzysztofowicz / 16.07.2019
Prawo
W przypadku braku miejsc w domu pomocy społecznej o zasięgu gminnym lub powiatowym gmina może kierować osoby tego wymagające do domu pomocy społecznej, który nie jest prowadzony na zlecenie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) lub starosty.

Kurator zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w miejscowości K. o przeniesienie podopiecznego do Domu Pomocy Społecznej w miejscowości S., wskazując, że jest to wyspecjalizowana placówka dla osób ze schorzeniami takimi jak jego. Natomiast DPS w K., gdzie podopieczny aktualnie przebywa, koncentruje się na innych przypadkach. Ponadto zaakcentował, że w pobliżu DPS w S. mieszka wielu członków rodziny skarżącego, co gwarantuje mu odpowiednie zdrowe środowisko socjalne. Później również sam podopieczny wniósł o przeniesienie go do DPS w S.

Decyzją prezydent miasta L. odmówił przeniesienia skarżącego do DPS w S. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że podopieczny decyzją został skierowany do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle chorych, gdzie oczekuje na miejsce. Dalej organ podał, że DPS, w którym skarżący obecnie przebywa, jest placówką odpowiedniego typu dla jego stanu zdrowia, zgodnie ze wskazaniami lekarza. Dodał, że dom ten zapewnia swoim mieszkańcom warunki bezpiecznego i godnego życia, niezależności, intymności, a zakresem swoich usług zapewnia opiekę w stopniu adekwatnym do stanu zdrowia i potrzeb mieszkańca. Jednocześnie organ podniósł, że DPS w S. jest domem niepublicznym (prywatnym), niedziałającym na zlecenie gminy, a zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej przepisy o kierowaniu i umieszczaniu w domach pomocy społecznej stosuje się do domów prowadzonych na zlecenie organów jednostek samorządu terytorialnego.

Sprawa trafiła ostatecznie do wojewódzkiego sądu administracyjnego a ten uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

 

Sąd zauważył, że podopieczny został skierowany, a następnie umieszczony w DPS w K., a więc w ośrodku, który nie jest zlokalizowany na terenie miasta L. (miasto na prawach powiatu), a więc gminy kierującej, co może oznaczać, że na jej obszarze nie było ośrodka odpowiedniego typu dla skarżącego. Może na to wskazywać także okoliczność wpisania skarżącego na listę osób oczekujących na umieszczenie go w innym DPS. W związku z tym sąd wyjaśnił, że wskazane przez organy przepisy art. 54 oraz 59 ustawy o pomocy społecznej określające zasady kierowania do domu pomocy społecznej, mają charakter niepełny i wymagają uwzględnienia postanowień art. 65 ust. 2 tejże ustawy. Przepis ten stanowi, że w przypadku braku miejsc w domu pomocy społecznej o zasięgu gminnym lub powiatowym gmina może kierować osoby tego wymagające do domu pomocy społecznej, który nie jest prowadzony na zlecenie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) lub starosty. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 61–64, z tym że wysokość opłaty za pobyt w takim domu określa umowa zawarta przez gminę z podmiotem prowadzącym dom. Ustawodawca dopuszcza więc możliwość kierowania do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu, który nie jest zlokalizowany w obrębie gminy lub powiatu właściwych dla osoby kierowanej (tj. miejsca zamieszkania osoby kierowanej bądź ostatniego miejsca zameldowania – art. 59 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1, 2 i 6 ustawy o pomocy społecznej).

 

Sąd dodał, że organ rozpoznając sprawę, powinien mieć na względzie, czy realizacja wniosku leży w interesie skarżącego, czy wskazany DPS w S. jest ośrodkiem odpowiedniego typu dla jej stanu zdrowia i czy wyraża zgodę na przyjęcie skarżącego i na jakich zasadach, a następnie czy realizacja wniosku nie sprzeciwia się ważnemu interesowi publicznemu. Dopiero poczynienie ustaleń w tym zakresie oraz dokonanie stosownej oceny, w tym wyważenia interesu skarżącego oraz ważnego interesu publicznego, pozwoli na prawidłowe załatwienie wniosku, tj. skierowania skarżącego do wskazanego domu, co może oczywiście nastąpić w następstwie zgody tego ośrodka oraz zawarcia stosownej umowy, bądź odmowy takiego skierowania z jednoczesnym wszechstronnym wyjaśnieniem przyczyn takiej odmowy.

Wyrok WSA w Gliwicach z 31.01.2019 r., IV SA/Gl 1164/17

Podziel się!

Aby dodać komentarz, zaloguj się.