Pierwszą barierą w określaniu przez radę gminy opłat za świadczenia prowadzonych przez siebie przedszkoli publicznych jest brak podstawy prawnej do ustalania czasu na realizację podstawy programowej. Drugą zaś to, że rada gminy posiada co prawda kompetencję na jednostronne kształtowanie opłat, ale nie oznacza to, że może tę czynność wykonywać dowolnie.

Stosownie do art. 5 ust. 5 w związku z art. 105 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (DzU z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej uso) zakładanie i prowadzenie przedszkoli od 1 stycznia 1992 r. stało się obowiązkowym zadaniem własnym gminy, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (DzU z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej usg). Natomiast przepis art. 14 ust. 2 ustawy oświatowej określił, że „przedszkole realizuje podstawę programową wychowania przedszkolnego określoną przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania". Gmina więc ponosi pełną odpowiedzialność za zapewnienie przedszkolom odpowiednich warunków działania, pozwalających na pełną realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego. Wszystkie usługi świadczone przez przedszkola, które wykraczają poza realizację tej podstawy nie są więc objęte zakresem ustawowych obowiązków gminy. Dlatego w gminach systematycznie analizuje się koszty utrzymania i dokonuje odpowiedniej regulacji opłat za świadczenia prowadzonych przez siebie przedszkoli. Podstawę prawną do ustalania takich opłat - w związku z art. 18 ust. 2 pkt 15 usg - stanowi art. 14 ust. 5 uso. Przepis ten stanowi, że opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy. A przy ich ustalaniu należy uwzględnić prowadzenie bezpłatnego nauczania i wychowania w zakresie co najmniej podstawy programowej wychowania przedszkolnego.

Musisz się zalogować
Aby uzyskać dostęp do płatnej części portalu musisz się zalogować (szary pasek w górnej części strony). Jeśli nie posiadasz jeszcze konta - załóż je sobie - to nic nie kosztuje (link "Załóż konto" w pasku logowania).

Powrót do spisu treści