Oprócz wszelkich opisanych wcześniej form udzielania bezpośredniego wsparcia materialnego czy zapewniania zleceń lokalnym podmiotom ekonomii społecznej, kluczowe jest również zapewnienie politycznego wsparcia dla takich działań. Nie chodzi o wypisywanie promowania ekonomii społecznej na sztandarach, lecz raczej o budowanie poczucia, że tego typu aktywność nie jest zwykłą działalnością gospodarczą, lecz elementem budowania dobrostanu lokalnej społeczności. Działania takie mogą być m.in. przewidziane w programie współpracy z organizacjami pozarządowymi. Ich zakres powinien wynikać z rozpoznania lokalnych potrzeb, przeprowadzonego wspólnie z sektorem pozarządowym, w miarę możliwości przy współpracy również z sektorem lokalnych małych przedsiębiorstw. Składnikiem takich działań będzie promowanie lokalnych liderów ekonomii społecznej - podmiotów inicjujących i koordynujących przedsiębiorczość społeczną na gruncie lokalnym. Niezwykle ważne będzie również budowanie otoczenia, bez którego nie może być mowy o sukcesie tworzenia miejsc pracy dla osób wykluczonych. Obok podmiotów zapewniających miejsca pracy muszą istnieć instytucje wyszukujące i inicjujące pracę z klientem znajdującym się w sytuacji długotrwałego bezrobocia i powiązanych z nim negatywnych skutków społecznych. Stąd w systemie muszą znaleźć swoje miejsce ośrodki pomocy społecznej, które powinny być istotnym elementem koalicji na rzecz wspierania ekonomii społecznej. Ich otwartość i udział w tego typu inicjatywach będzie zależała zarówno od zatrudnionych tam osób, jak i od poparcia gminnych władz samorządowych.

Instrumentarium powiatów
Kluczowym instrumentem, którym dysponują władze powiatowe, są środki Funduszu Pracy i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Powiatowe urzędy pracy zmieniają obecnie sposób funkcjonowania, bardziej aktywnie podchodząc do indywidualnych klientów, warto jednak, by uzyskały od starosty zachętę do współpracy z podmiotami ekonomii społecznej. Powiatowe rady zatrudnienia z racji swojego składu są gremiami, które powinny dyskutować i wypracowywać rekomendacje dotyczące możliwości wspierania i rozwoju ekonomii społecznej. W zakresie zadań powiatu leżą również kwestie związane z aktywizacją zawodową osób niepełnosprawnych. Kompetencją rad powiatów jest z kolei decyzja o podziale środków z PFRON na rehabilitację zawodową osób niepełnosprawnych, w tym na pokrycie wkładu do spółdzielni socjalnej (art. 12a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych). Warto, by problematyka przedsiębiorstw społecznych była poruszana również przez powiatowe społeczne rady do spraw osób niepełnosprawnych.

Łącznik z biznesem
Nawet samorząd województwa, który z założenia w mniejszym stopniu zajmuje się kwestiami dotyczącymi problemów indywidualnych, może mieć tu swoją rolę, o której warto dyskutować na forum wojewódzkiej rady zatrudnienia oraz wojewódzkiej społecznej rady do spraw osób niepełnosprawnych.
Władze lokalne mogą również pomagać przedsięwzięciom ekonomii społecznej jako łącznik z sektorem biznesowym . Istotne będzie wskazywanie podmiotom działającym w sferze rynkowej celów i zasad działania przedsiębiorstw społecznych. Zrozumienie tych odmiennych mechanizmów będzie pomagało uczynić z nich sojuszników, a nie konkurentów w rozwoju ekonomii społecznej. Kolejnym krokiem może być włączanie podmiotów ekonomii społecznej w „łańcuch pokarmowy" lokalnej przedsiębiorczości - realizacja projektów we współpracy z już istniejącymi na rynku podmiotami poprzez dostarczanie im podzespołów czy usług cząstkowych, dzięki którym ich finalny produkt stanie się bardziej konkurencyjny. Realizacja takiej strategii także znajdzie pozytywne odzwierciedlenie w sytuacji lokalnej społeczności. W podejmowaniu takich inicjatyw rola samorządów może być również przełomowa. Natomiast nie ma dziś mechanizmów, w ramach których władze lokalne mogłyby przekonać instytucje bankowe do wspierania rozwoju ekonomii społecznej.

Należy przypomnieć, że w odróżnieniu od wszystkich wcześniej omówionych form pomocy w rozwoju podmiotów ekonomii społecznej, niematerialne wsparcie nie jest ograniczane przepisami prawa. Władze lokalne mają dużą dowolność, a co za tym idzie - mogą dostosowywać formy i zakres tej pomocy do realnych potrzeb istniejących na ich terenie podmiotów. Ważne jest, by formy ewentualnego wsparcia były wypracowywane wspólnie z zainteresowanymi, tak by jak najlepiej odpowiadały ich potrzebom, dzięki czemu działania władz lokalnych będą osiągały wyższą skuteczność.

Dla sukcesu ekonomii społecznej absolutnie kluczowe jest zakorzenienie w lokalnej społeczności. Władze samorządowe obok materialnego wspierania ekonomii społecznej mogą i powinny tworzyć pozytywny klimat w stosunku do tego typu działalności. Ważna jest rola gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek organizacyjnych oraz rad działających przy organach wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego, które mają możliwości promowania nowatorskich rozwiązań i wspierania ich od strony merytorycznej i organizacyjnej. Władze samorządowe mogą również pomagać nowo powstającym podmiotom ekonomii społecznej w wejściu w krwiobieg lokalnej gospodarki. Są to najmniej kosztowne formy wsparcia, które mogą i powinny uzupełniać opisaną wcześniej pomoc o charakterze materialnym, choć z przyczyn oczywistych nie mogą jej zastąpić.

Powrót do spisu treści