Działania podejmowane przez burmistrza w zakresie pełnionej funkcji utożsamiane są z działalnością gminy. Dlatego w przypadku przypisywania mu nieprawdziwych działań niekorzystnych w skutkach dla gminy wpływa to również na zachwianie autorytetu gminy i w konsekwencji utratę zaufania wspólnoty samorządowej.

Istnieje ugruntowana linia orzeczenia, że dobro osobiste może również stać się przedmiotem naruszenia w wyniku publikacji treści prasowej sugerujące moralnie naganne działanie. Sąd zdecydowanie wyraził swoje stanowisko w kwestii zależności działalności burmistrza, jako organu gminy w stosunku do tego, jak będzie oceniana cała gmina przez swoich mieszkańców. Oczywistym jest, iż sugerowanie, że burmistrz przedkłada inne interesy nad interes gminy podważa autorytet gminy i naraża na utratę zaufania społeczności samorządowej.

Dziennikarz, zgodnie z art. 10 i 12 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo prasowe jest zobligowany do działania zgodnie z etyką zawodową i zasadami współżycia społecznego, w tym ma obowiązek zachować szczególną staranność i rzetelność w tworzeniu czy przetwarzaniu materiałów prasowych. W szczególności odnosi się to do wnikliwej analizy, czy uzyskane wiadomości są zgodne z prawdą, ewentualnie podać źródło pochodzenia, czego pozwany nie dotrzymał.

(Wyrok Sądu Najwyższego z 17 lipca 2008 r., sygn. akt  II CSK 111/08)

 Szersze omówienie orzeczenia w numerze 8 „Wspólnoty"