Nie można z mocy prawa ograniczyć jawności przy rozstrzyganiu spraw w trakcie zebrań wiejskich. Statutowy zapis wprowadzający utajnienie głosowania jest niezgodny z prawem.

Rada Gminy A. 12 marca 2009 r. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia Statutu Sołectwa K. W § 11 ust. 1 określiła, iż uchwały zebrania zapadają zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym. „Zebranie wiejskie może postanowić o tajności głosowania". Wojewoda stwierdził, że taki zapis jest sprzeczny z konstytucyjną zasadą jawności życia publicznego, wynikającą z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP). W ocenie organu nadzoru, sposób głosowania na zebraniu wiejskim nie jest jedynie czysto technicznym sposobem podejmowania uchwał, lecz ma doniosłe znaczenie dla zapewnienia jawności podejmowania rozstrzygnięć przez ten organ. Zasada jawności życia publicznego nie może być rozumiana wąsko jako jawność obrad zebrania wiejskiego, lecz szeroko jako również jawność głosowań przez zebranie wiejskie. Wg wojewody, Rada Gminy A. w sposób sprzeczny z prawem dokonała uregulowań § 11 ust. 1 statutu, ponieważ żaden przepis nie przewiduje wprowadzenia ograniczenia jawności przy rozstrzyganiu spraw na zebraniu wiejskim.
Ponadto, Rada Gminy A. w § 14 ust. 3 postanowiła, iż funkcja sołtysa jako organu wykonawczego zebrania wiejskiego pełniona jest honorowo. „Zebranie wiejskie może uchwalić zasady wynagradzania z tego tytułu w ramach posiadanych funduszy".
Uregulowanie to zostało dokonane sprzecznie z art. 37b ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym rada gminy może ustanowić zasady, na jakich przewodniczącemu organu wykonawczego jednostki pomocniczej będzie przysługiwała dieta oraz zwrot kosztów podróży służbowej. W związku z powyższym ustalenie diet oraz zwrotu kosztów podróży służbowych sołtysom jest ustawową kompetencją rady, a nie zebrania wiejskiego.

(Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody podlaskiego z 10 kwietnia 2009 r., sygn. NK.II.AŁ.0911- 41 /09)

Powrót do spisu treści