Proponowane zmiany  w prawie prasowym będą miały istotne znaczenie dla współpracy między samorządowymi organami administracji publicznej a środkami masowego przekazu. Dla tych jst, które są wydawcami publikacji drukowanych lub elektronicznych, podobnie jak dla innych wydawców, nowelizacja nakłada nowe obowiązki.

Zasadniczym celem opracowania przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego projektu nowelizacji ustawy - Prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 roku (Dz.U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm) oprócz dostosowania przepisów ustawy do zmian ustrojowych i podporządkowani jej warunkom technologicznym było zapewnienie obywatelom, instytucjom, urzędom administracji publicznej należytej ochrony przed naruszeniem ich prawa w przypadku udzielenia prasie informacji bądź w przypadku zainteresowania się nimi przez dziennikarzy.

Rozszerzenia definicji prasy o elektroniczne publikacje prasowe

W związku z nieustannym rozwojem technicznym środków społecznego przekazu, uregulowania wymagała działalność polegająca na rozpowszechnianiu przy użyciu Internetu publikacji prasowych mających postać dzienników bądź czasopism.  Projekt nowelizacji ustawy w art. 7 ust. 2 pkt 1 rozszerzył definicję prasy o publikacje prasowe, które ukazują się w formie elektronicznej. Dzięki temu, czasopisma czy dzienniki ukazujące się w formie przekazu internetowego nie tracą znamion tytułu prasowego.

Prasa są w szczególności dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe, wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, o ile upowszechniają publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania, w tym także publikacje prasowe ukazujące się w formie elektronicznej, zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską.

Wprowadzenia obowiązków związanych z elektronicznymi publikacjami prasowymi

 Do elektronicznych publikacji prasowych będą miały zastosowanie  w szczególności wymagania określone w obecnie obowiązującym art. 27 ustawy Prawo prasowe. W widocznym i zwyczajowo przyjętym miejscu każdej elektronicznej publikacji będzie trzeba  podać:

  1)   nazwę i adres wydawcy lub innego właściwego organu,

  2)   adres redakcji oraz imię i nazwisko redaktora naczelnego,

  3)   miejsce i datę wydania,

  4)   nazwę zakładu wykonującego dany druk prasowy,

  5)   międzynarodowy znak informacyjny,

  6)   bieżącą numerację.

Będzie obowiązek rejestracji prasy elektronicznej  w sądzie okręgowym właściwym miejscowo dla siedziby wydawcy wtedy, gdy nie miałaby swojego odpowiednika „papierowego (drukowanego)," co zakłada art. 20a znowelizowanej ustawy.

 Zwiększenia zadań i obowiązków prasy o prawdziwe, rzetelne i staranne przedstawianie omawianych przez nią zjawisk

 W zakresie zadań i obowiązków prasy wynikających z prowadzenia działalności prasowej projekt nowelizacji ustawy - Prawo prasowe wprowadza rozszerzenie art. 6 o ust. 1 oraz dodanie do niego ust. 1a. Wspomniana regulacja zakłada określenie zadań prasy w taki sposób by omawiane przez nią zjawiska były przedstawiane nie tylko w sposób prawdziwy, ale również rzetelny i staranny.

 Zdefiniowania autoryzacji i określenie jej maksymalnego terminu

Przy projekcie nowelizacji ustawy - Prawo prasowe uwzględniono często zgłaszany przez dziennikarzy, a także osoby udzielające informacji, na przykład urzędników reprezentujących jst postulat braku definicji autoryzacji. Nowelizacja ustawy proponuje ujęcie autoryzacji od strony negatywnej poprzez określenie zdarzeń, kiedy nie będzie można mówić o dokonaniu autoryzacji w rozumieniu przepisów prawa prasowego.

Autoryzacją nie jest:

• napisanie na nowo swojej wypowiedzi,
• zmiana treści wypowiedzi na przeciwną,
• zaproponowanie nowych pytań i nowych odpowiedzi

(art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 1 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy - Prawo prasowe)

Powyższa regulacja zmierza do zapewnienia ochrony obywatelom i organom administracji publicznej przed nadużyciem ze strony mediów.

W zakresie prawa do autoryzacji projekt ustawy wprowadza w art. 14 ust. 2 obowiązek niezwłocznego przekazania wypowiedzi autoryzowanej. Projekt wskazuje również maksymalny termin przekazania treści wypowiedzi w formie autoryzowanej, który jest zróżnicowany i wynosi w przypadku dzienników 3 dni natomiast w przypadku tygodników 7 dni. Wprowadzane zmiany mają na celu zdyscyplinowanie osób udzielających informacji do szybkiej autoryzacji swoich wypowiedzi, aby ich treść nie uległa dezaktualizacji.

Usunięcie instytucji prawa do odpowiedzi i zmianę instytucji prawa do sprostowania

Sprostowanie jest formalnym zaprzeczeniem lub wniesieniem zastrzeżeń do wiadomości zawartej w prasie. Na wniosek bezpośrednio zainteresowanej osoby fizycznej, prawnej lub innej jednostki organizacyjnej redaktor naczelny właściwego dziennika lub czasopisma jest obowiązany opublikować bezpłatnie:

• rzeczowe i odnoszące się do faktów sprostowanie wiadomości nieprawdziwej lub nieścisłej;
• rzeczowe sprostowanie na stwierdzenie zagrażające dobrom osobistym

(art. 31 ustawy z dnia 1 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy - Prawo prasowe)

Podtrzymano zasadę publikowania sprostowań niezwłocznie, a ponadto, w tym samym miejscu, w którym znajdowała się prostowana informacja. Bez zmian pozostawiono wymogi formalne, jakie musi spełnić autor sprostowania, by zostało ono opublikowane.

Objętość sprostowań

Zakłada się także nowelizację art. 32 ust. 8 ustawy poprzez wykreślenie z niej przywileju nieograniczonych objętościowo sprostowań pochodzących od naczelnych i centralnych organów państwowych. Proponowana zmiana uniemożliwia organom państwowym żądania sprostowań prasowych w nieograniczonej ilości stron. Powyższa regulacja ma na celu wprowadzenie jednakowych dla wszystkich podmiotów zasad w stosunku do wymogów formalnych jakie musi spełniać sprostowanie by zostało opublikowane.

Rozciągnięcie odpowiedzialności prawnej za naruszenia związane z publikacją elektronicznych publikacji prasowych

W związku z rozszerzeniem definicji prasy na publikacje prasowe ukazujące się w formie elektronicznej zwiększony został zakres odpowiedzialności prawnej za naruszenie dóbr osobistych. Nowelizacja ustawy Prawo prasowe przewiduje odpowiedzialność osób, które zamieszczają w Internecie materiały prasowe naruszające dobra osobiste obywateli, instytucji bądź organów administracji publicznej na podstawie art. 54b ustawy Prawo prasowe.

Projekt ustawy prawo prasowe - WIĘCEJ