Zwrot kosztów podróży dla sołtysa

Autor: Dominik Krzysztofowicz / 26.03.2019
Prawo
Nie można przyznawać przewodniczącym organów wykonawczych jednostek pomocniczych zwrotu kosztów podróży, które się nie odbyły, podobnie jak nie można ograniczać tego prawa do określonego z góry limitu w sytuacji, gdy rzeczywiste koszty podróży byłyby wyższe niż ustalony ryczałt. Przyznanie zatem jednej ściśle określonej kwoty tytułem diet jak i zwrotu kosztów podróży służbowych należałoby uznać za sprzeczne z treścią art. 37b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

 

Rada gminy  podjęła uchwałę w sprawie ustalenia wysokości diet za pełnienie obowiązków sołtysa oraz zwrotu jego kosztów podróży. Wojewoda zaskarżył uchwałę zarzucając jej, że przewiduje ryczałtowe określenie wysokości kosztów podróży służbowej sołtysów, podczas gdy zgodnie z art. 37b ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.), powinny to być koszty związane z rekompensowaniem faktycznie poniesionych wydatków dotyczących odbytych podróży służbowych podejmowanych w celu realizacji zadań wynikających z pełnionej funkcji. Z uwagi na to, że pozostałe regulacje zakwestionowanego przepisu są powiązane ze wskazaną wadliwą regulacją, w ocenie skarżącego, wyeliminowany powinien być cały wadliwy paragraf uchwały.

 

Sąd rozpatrując skargę ustalił, że rada ustanowiła na rzecz sołtysów gminy dietę za wszelkie wyjazdy służbowe na terenie gminy i poza nią w formie ryczałtu miesięcznego w wysokości 200 zł na pokrycie kosztów poniesionych w związku z pełnieniem funkcji sołtysa.

Zwrócić w tym miejscu trzeba uwagę, że z treści przepisów kwestionowanej uchwały nie wynika jasno, czy intencją rady było przyznanie sołtysom ryczałtu (tj. określonej z góry kwoty) obejmującej zarówno dietę, jak i koszty podróży służbowych, czy też przyznanie jedynie zwrotu kosztów bez diety. Taki nieprecyzyjny sposób stanowienia przepisów jest sprzeczny z § 6 w zw. z § 141 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (DzU z 2016 r. poz. 283), w myśl którego przepisy aktów normatywnych redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy.

 

Sąd podniósł  ponadto, że przepis art. 37b ust. 1 u.s.g. nie upoważnia do przyznawania sołtysom co miesiąc stałej kwoty tytułem diet łącznie ze zwrotem kosztów podróży. Kwot kosztów podróży służbowych nie można włączyć do kwot diet, a tym bardziej do jakiejś zryczałtowanej ogólnej kwoty obejmującej obie wartości.

Ostatecznie w ocenie sądu przyjęte w uchwale rozwiązania naruszają art. 37b u.s.g. w sposób istotny powodujący, że uchwała ta jest niezgodna z prawem.

 

Wyrok WSA w Opolu z 6 grudnia 2018, sygn. akt II SA/Op 351/18

 

Podziel się!

Aby dodać komentarz, zaloguj się.